Στο γυμναστήριο του σχολείου μας, εκεί όπου οι φωνές των παιδιών μπλέκονται με το φως του πρωινού, έγινε την Τετάρτη 27 του Νοέμβρη , μια μικρή γιορτή . Η Α΄ και η Στ΄ τάξη ένωσαν τα χέρια τους με τους γεροντότερους της κοινότητάς μας,που ήρθαν κοντά μας σαν παραμυθένιοι ταξιδιώτες.Στην εκδήλωση συμμετείχαν και γονείς.
Καθίσαμε μαζί τους σαν να ανοίγαμε έναν κύκλο θαυμασμού. Ακούσαν παραμύθια και ύστερα, χωρίς να το καταλάβουμε, μικροί και μεγάλοι σηκωθήκαμε να χορέψουμε. Τα βήματα έγιναν γέφυρες∙ οι ρυθμοί έγιναν αγκαλιές∙ κι ο χρόνος για λίγο κύλησε πιο αργά και μας κοίταζε χαμογελαστά.
Η ιδέα της κ. Χατσίκου άγγιξε όλους μας, ενώ η κ. Κωνσταντάκη μάς βοήθησε να ζωγραφίσουμε τα χρώματα αυτού του ταξιδιού. Η κ. Παρζιάλη και η κ. Μασμανίδου στάθηκαν δίπλα μας, μαθαίνοντας στα παιδιά να στέκονται στον ρυθμό και να χορέψουν.H κ.Μουντζέλου πρόσθεσε τη δική της ζεστασιά με τις φωτογραφίες που μας χάρισε ,την εμψύχωση και την προτροπή προς τα παιδιά.Ο κ.Μαυροδόντης ασχολήθηκε με τα ερωτηματολόγια που δόθηκαν σε όλο το σχολείο.
Ήταν μια μέρα που μας θύμισε ότι οι γενιές δεν χωρίζονται∙ ενώνονται. Κι όταν ενώνονται, γεννιέται κάτι μαγικό.
Παραμύθια κύλησαν σαν ποτάμι ήσυχο,
και οι λέξεις έγιναν φως στα μάτια μας.
Στον χορό, τα βήματα μιλούσαν
χωρίς φωνή—
μόνο με χαμόγελα.
Κι όλα μαζί μας έλεγαν
πως όταν ενώνονται οι γενιές,
ο κόσμος γίνεται λίγο πιο ζεστός,
λίγο πιο όμορφος,
λίγο πιο αληθινός.
Παπασυμεών Ελισσάβετ ΠΕ70